JOLANTA SZYMSKA-WIERCIOCH - WIERSZ

 


AUTORKA: JOLANTA SZYMSKA-WIERCIOCH


                                Pełnia

                                        Ferdynandowi Ruszczycowi za „Pustkę”

 

                            akordeon wiatru zaklął niebo i ziemię

                            w spóźnionych kochanków

 

                            na wzgórzu smutna wariacja

                            tango triste w nieskończonych figurach

 

                            furkotają potargane sukienki chmur

                            i rude fraki konarów

 

                            cichy stukot

                            burozielonych szpilek traw

 

                            dom zastygł jak chochoł z nożem w plecach

                            z okien wycieka pustka

                            zawłaszcza świat

                            kawałek po kawałku

                            jak świeży beton

 

                            obraz niedopowiedziany

                            zalaminowany

                            transparentnością samotności

                            krajobraz oprawiony

                            w nieprzezroczystość historii


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

NIECH ŻYJE KULTURA I ETYKA SŁOWA!

AKTUALNOŚCI

RECENZJA

  AUTORZY POWIEŚCI O CHOPINIE:  JOLANTA SZYMSKA-WIERCIOCH & WOJCIECH WIERCIOCH AUTORKA RECENZJI: ANNA STASIUK „Zaklinacz dźwięków. Powie...