Ilustracja: William Shakespeare (źródło: Wikimedia Commons)
CYTATY
AUTOR: William Shakespeare
Nieraz z
nadmiaru sytego spokoju
Tworzy się w ciele wrzód: gdy
wewnątrz pęknie,
Człowiek umiera, a nikt nie wie, czemu.
Czymże jest
człowiek, jeśli w jego życiu
Główną wartością i treścią
jest tylko
Sen i trawienie? Zwyczajnym
bydlęciem.
Ten, kto nas stworzył i
obdarzył władzą
Myślenia, darem spoglądania
wstecz
I wybiegania w przyszłość, był
tak szczodry
Nie po to przecież, żeby boski
rozum
Pleśniał w nas bez użytku.
***
Prawdziwie
wielki jest nie ten, kto czeka
Na wielki powód do boju, lecz
ten,
Dla kogo słomka to powód dość
wielki,
Kiedy w grę wchodzi honor.
Wybucha z byle
powodu; wygłasza
Perory, w których nie ma wiele
sensu.
Jednak przez samą swoją
nieforemność
Ten bezsens każe słuchaczom
zgadywać
Sens, dopatrywać się ukrytych
znaczeń,
Wypełniać luki własnym
domniemaniem...
Gdy duszę toczy rak grzechu i
zdrady,
Wszystko się zdaje prologiem
zagłady.
Wina się w chorą podejrzliwość
zmienia:
Niszczy mnie samo przeczucie
zniszczenia.
Smutki nachodzą nas nie
pojedynczo,
Jak przednie straże, ale
zwartym szykiem,
Batalionami!
***
Jest nauka w tym
szaleństwie: pamięć i myśl
chodzą w parze.
...każda miłość ma początek w
czasie
I doświadczenie poucza, że
czas
Tłumi jej iskry i przygasza
żary.
W centrum płomienia miłości
jest zawsze
Coś jak zwęglony knot, co już
nie płonie;
Nic, co jest dobre, nie jest
dobre wiecznie,
Bo nadmiar dobra samo dobro
dławi.
Co chcemy zrobić, powinniśmy
zrobić
Wtedy, gdy chcemy, bo to nasze
„chcę”
Ulega zmianom, odpływom,
odwrotom
Wraz z każdym z naszych słów,
gestów, przypadków,
Aż nasze „powinienem”
przypomina
Westchnienie, które, choć
przynosi ulgę,
Szkodzi, ponieważ odciąga krew
z serca.
.jpg)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
NIECH ŻYJE KULTURA I ETYKA SŁOWA!