ZŁAP AFORYZM NA LITERĘ S

 

WOJCIECH WIERCIOCH - AFORYZMY

·   Sukces zawodowy jest darem Boga, ale na ten dar trzeba sobie zasłużyć ciężką pracą.

·   Sumienie: maszynka do rozmieniania grzechów ciężkich na drobne (ale ilość drobiazgów przechodzi w jakość).

·   Surrealizm: boski mistycyzm bez Boga.

·   Surrealizm: gówno widział, a namalował słoneczniki.

·   Swój brak gustu tłumaczyła jego brakiem gestu.

·   Symptomy choroby: szyfr natury błagającej o życie, biała flaga na czerwonej baszcie.

·   Syn marnotrawny korzysta dwukrotnie: przy pożegnaniu i przy powitaniu.

·   Syty nie rozumie głodnego. Ale dlaczego głodny nie rozumie sytego?

·   Szacunek przejawia się w polemice, lekceważenie – w bezkrytycznej akceptacji.

·   Szaleniec ma dylemat: szaleć mniej (być zdrowym, a zarazem bardziej banalnym) czy też szaleć inaczej, subtelniej (być outsiderem absolutnym, a zarazem bardziej twórczym)?

·   Szaleństwo to nie myślenie na opak, ale opak na myślenie (niepełne opakowanie, częściowa forma, z której ulatuje treść).

·   Szansa na sukces? Stań na głowie... Rywala.

·   Szatan nigdy nie traci wiary... W niewierność.

·   Szczekanie: objaw choroby psychicznej słowika?

·   Szczenięca miłość kończy się często pieskim życiem.

·   Szczęście jest nieszczęściem: jeśli byłeś kiedykolwiek prawdziwie szczęśliwy – później już nawet zwykłe szare dni są dla ciebie nieszczęściem.

·   Szczęście sprzyja przygotowanym... na nieszczęście (np. nieszczęście z powodu banalności odczuwanej po zrealizowaniu tego, co miało przynieść szczęście).

·   Szczęście to pociąg, a nie stacja.

·   Szczęście, spokój, miłość, arkadia i utopia. Umarłem czy zwariowałem? Nie! Napisałem aforyzm.

·   Szczyt głupoty jest bezpieczny – trudno z niego spaść.

·   Szef urzędu pracy – do manifestujących bezrobotnych: „zamiast tak stać bezczynnie, wzięlibyście się lepiej do roboty”.

·   Szerokość horyzontów zależy od wielkości planety, na której żyjemy.

·   Szlak prowadzi nas w górach. Szlag trafia nas w dolinach.

·   Sztuka jest doskonałą iluzją; filozofia – iluzją doskonałości. Dlatego dziedziny te dopełniają się. W magii aforyzmów.

·   Sztuka kochania – poemat Owidiusza, bajki dla dorosłych: złudzenia, które pozwalają współżyć.

·   Sztuka medyczna jest jak kobieca kokieteria: nie idzie o to, żeby wyleczyć, lecz żeby poprawić samopoczucie.

·   Sztuka musi być wolna: musi pokonać niewolę banału; musi być bardziej wolna niż błyskawiczność (nie mylić z błyskotliwością) kiczu.

·   Sztuka naśladuje życie, a życie naśladuje sztukę. Tak powstaje wielowymiarowe (ale tylko dla człowieka wielowymiarowego) arcydzieło.

·   Sztuka nie odtwarza tego, co widoczne, ale sprawia, że coś staje się widoczne – napisał Paul Klee, myśląc zapewne o swoich bezbarwnych myślach i czapce niewidce... Nakładanej na głowę kuli ziemskiej.

·   Sztuka słowa: poszukiwanie wielkiego „być może”; ukrywanie się przed wielkim „tak sobie”.

·   Sztuka to twór gasnących uczuć, które trzeba kształtować przy pomocy zimnego intelektu.